താഴെ ആരും കാത്തുനിൽക്കാത്ത ഒരു ലോകത്തിലേക്ക്.

അതും മതിയായിരുന്നില്ല ഉള്ളുകലങ്ങുന്നതത്രയും ഊറ്റിത്തെളിക്കാൻ.

അവിടെ പഠിച്ചിരുന്ന മജീദും സുഹ്‌റയും പോയി.

നത്തോലിയും നങ്ങേലിയും ഒരു മെയ്യാണ്.

നടന്നുതീരാത്ത ദൂരത്തിന്റെ ഒപ്പ്, ഒരു കുഞ്ഞു മുടന്ത്.

കുഞ്ഞു അമീനും മേളത്തിൽ ദഫ് കൊട്ടി.

“സ്വല്ലി വസല്ലിം…”

മൗലിദിന്റന്ന് പൊരേല് പൊൽസ് നൊറയും. ബറ്റാത്ത പൊൽസ്.

സൗറിന്റെ മുന്നിൽ നുബുവ്വത്തിന്റെ നൂറി- ലാറു പ്രാക്കുഞ്ഞു വിരിഞ്ഞു.

അതു മതി, അത്ര മാത്രം ഇനി ഞങ്ങൾക്കു വസന്തം.